Migrena nie jest zwykłym bólem głowy, to przewlekła i bardzo uciążliwa choroba neurologiczna. Niemal 20% populacji, głównie w krajach rozwiniętych, zmaga się z tą chorobą. Bóle głowy związane z migreną bywają bardzo silne i długotrwałe, przez co przeszkadzają pacjentom w codziennym funkcjonowaniu.

Rozpoznanie migreny

Wystąpienie bólu głowy nie zawsze związane jest z migreną, choroba ma charakterystyczne objawy, wyróżniające ją od zwykłych bólów. Atak migrenowy może trwać od 4 do 72 godzin, w tym czasie pacjent skarży się na silny, tętniący ból o charakterze napadowym, skutecznie ograniczający mu aktywność. Ból może pojawiać się cyklicznie lub nie ustawać przez wiele godzin, ataki powracają co kilka dni, tygodni lub miesięcy – zależy to od indywidualnego przypadku.

Kogo najczęściej dotyka migrena?

Na dolegliwości związane z migreną kobiety skarżą się trzy razy częściej niż mężczyźni, pierwsze napady pojawiają się jeszcze przed ukończeniem 30 roku życia, jednak najwięcej chorych to osoby w średnim wieku. Migrena dotyka także osób, które nie ukończyły 12 lat, szacuje się, że cierpi na nią 4-5% dzieci obu płci. Odsetek chorych gwałtownie zaczyna rosnąć w okresie dojrzewania i często ustępuje w trakcie menopauzy. Udowodniono również, że predyspozycje do migreny są genetyczne, 70% pacjentów ma w swojej rodzinie inne przypadki choroby.

migrena

Klasterowy ból głowy

Naukowcy do dziś nie wiedzą, jakie są główne przyczyny występowania tej przewlekłej i bardzo rzadkiej przypadłości, często mylonej z migreną. Szacuje się, że 0,1-1% populacji cierpi na bóle klasterowe, które są bardzo silne, przeważnie występują jednostronnie i mają charakter napadowy. Atak bólu może trwać od 15 do 80 minut i powtarzać się nawet do 8 razy dziennie, obejmując przednią część głowy, okolice oczodołu, skroni oraz szczękę. Najwięcej chorych to mężczyźni w wieku średnim, między 30 a 40 rokiem życia. Niestety bóle klasterowe często są źle diagnozowane, mylone z innymi chorobami.

Dolegliwości towarzyszące

Napadom bólów klasterowych przeważnie towarzyszą inne dolegliwości, związane z autonomiczną częścią układu nerwowego. Atakują one przeważnie tę stronę twarzy, po której występuje ból. Może się pojawić zaczerwienienie i łzawienie oczu, obrzęk i opadanie powieki, zwężenie źrenic, a także uczucie niedrożnego nosa, połowiczne zaczerwienienie i pocenie się twarzy. U zdiagnozowanych osób zanotowano również zaburzenia akcji serca, torsje oraz wymioty. Osoba w trakcie ataku zachowuje się specyficznie, jest pobudzona, pod wpływem bólu ciągle zmienia pozycję. Często dochodzi też do zachowań histerycznych oraz agresywnych.

Profilaktyka

Tryb życia i dieta chorych cierpiących na przewlekłe bóle głowy ma duży wpływ na stopień nasilenia objawów. Przede wszystkim należy jeść regularnie, odstępy między posiłkami nie powinny być dłuższe niż 4 godziny, wtedy bowiem spada poziom glukozy we krwi, co może wywołać atak. Zaleca się spożywanie węglowodanów złożonych, które stopniowo dostarczają cukier do krwi.

Ataki mają też związek ze zbyt dużym spożyciem tyraminy, związku występującego w serach, rybach, mięsie i jego przetworach, przejrzałych warzywach i owocach. Należy sięgać po możliwie świeże produkty, gdyż im dłużej przechowywane, tym więcej tyraminy zawierają. Warto ograniczyć także ilość tłuszczów w diecie, szczególnie odzwierzęcych.

Chorym osobom zaleca się prowadzenie dziennika dietetycznego. Należy odnotowywać w nim także ilość przespanych godzin, sytuacje stresowe, zmiany pogodowe i inne odchylenia od normy. Po wystąpieniu ataku warto przeanalizować zapiski z ostatnich, trzech dni, pozwoli to poznać przyczynę i lepiej zapobiegać bólom migrenowym w przyszłości.

Więcej o migrenie dowiesz się na http://febrisan.pl/porady/czym-jest-migrena/